WYNAJEM SPRZĘTU · ELBRUS
Kijki narciarskie dobiera się do wzrostu, naturalnej pozycji w butach i jazdy po przygotowanych trasach. To nie kijki trekkingowe ani skiturowe: liczą się właściwa długość, para o jednakowej konstrukcji, wygodny chwyt w rękawicach oraz nieuszkodzone paski, talerzyki i groty.
5 USD za dzień
Kijki zjazdowe o stałej długości są przeznaczone przede wszystkim do jazdy przy wyciągach. Kijki trekkingowe służą do chodzenia i zwykle mają regulację, a dobór kijków skiturowych zależy również od podejścia i terenu. Nie traktuj tych trzech rodzajów jako zamiennych.
Załóż buty narciarskie i przyjmij naturalną pozycję. Bark nie powinien unosić się, a tułów nie powinien pochylać się tylko po to, aby dosięgnąć rękojeści. Przedramię bliskie poziomu jest punktem wyjścia, nie uniwersalną regułą; porównaj obie sztuki i ich oznaczenia długości.
Sprawdź, czy oba trzonki są proste i mają oznaczoną tę samą długość. Porównaj rękojeści, paski, talerzyki i groty; wyraźne wygięcie, pęknięcie, luźna rękojeść albo brak elementu wymagają innej pary przed jazdą.
Sprawdź chwyt w rękawicach i upewnij się, że pasek jest cały oraz regulowany. Sposób użycia paska uzgodnij z instruktorem. W kolejce i na wyciągu trzymaj groty z dala od innych osób, a po upadku ponownie obejrzyj oba trzonki.
Wzrost daje punkt wyjścia, lecz parę trzeba sprawdzić w zapiętych butach narciarskich i naturalnej pozycji. Kijki nie powinny unosić barków ani wymuszać pochylenia, a obie sztuki muszą mieć tę samą długość.