WYNAJEM SPRZĘTU · ELBRUS
W katalogu jest konkretna pozycja: lina 10 mm × 50 m. Sama średnica i długość nie opisują jednak systemu, w którym lina ma pracować. Prowadzący określa wymagany typ liny, zgodne przyrządy i procedurę zespołu, a oznaczenia trzeba odczytać z wydanego egzemplarza. Lina najczęściej pozostaje sprzętem grupowym, nie osobistym.
5 USD za dzień
Zapytaj, kto zapewnia, niesie i kontroluje linę oraz czy organizator nie ma jej już w programie. Nie dopisuj drugiej liny do listy osobistej bez wyznaczonej roli w systemie grupy — potrzeba liny zależy od trasy, poruszania się po lodowcu i zadań szkoleniowych, a nie od tego, że pozycja jest w katalogu.
Przy odbiorze przeczytaj oznaczenia i opisy końców, a potem zestaw je z wymaganiem prowadzącego: długością, średnicą i typem liny. Barwa ani wygląd nie mówią nic o budowie, impregnacji czy przeznaczeniu, więc nie wyciągaj z nich żadnych wniosków.
Razem z pracownikiem przepuść linę przez dłonie i obejrzyj oplot: nacięcia, przetarcia, zeszklenia, zabrudzenia, miejsca nadmiernie miękkie lub spłaszczone oraz oba końce. Zanotuj istniejące ślady przy wydaniu. Oględziny nie ujawnią każdej zmiany wewnątrz rdzenia, dlatego historia liny i decyzja o jej wycofaniu pozostają po stronie właściciela sprzętu.
Pakuj linę z dala od grotów raków, śrub lodowych, paliwa, olejów, baterii i przeciekających pojemników; nie pozwól po niej deptać ani jej wlec. Linę mokrą, zabrudzoną lub w jakikolwiek sposób podejrzaną odłóż osobno i zgłoś, zamiast prać ją albo suszyć na własną rękę.
Zwykle nie. Lina bywa zarządzana jako sprzęt grupowy, a liczba i typ lin wynikają z trasy, wielkości zespołów i przyjętej techniki. Przed wysłaniem zapytania ustal z prowadzącym, czy organizator jej nie zapewnia i kto odpowiada za jej przeniesienie.